Dark Sector (PC)
Dark Sector to wręcz typowa gra akcji/horror survival (horror mniej, ale survival pełną gęba). Typowa, a jednak niesamowicie wciągająca od samego początku. Mimo, że fabuła przeciętna - gdzieś, w poradzieckich laboratoriach… Już wiecie? Tak, kryją się sekrety byłego ZSRR. A my, jako bohater, ktoś prawie jak Bourne (może przesadzam, ale chodzi mi o agenta/komandosa/kogoś kto potrafi zabijać), pojawiamy się w tym kompleksie z pewną misją. Misja się trochę komplikuje, bohater w międzyczasie zaraża się pewnym wirusem i… zaczyna zdobywać niezwykłe, bojowe moce. Na początek z ręki… wyrasta mu trój-ostrze, którym można (sprawnie) rzucać jak i w walce wręcz używac, by rozpruwać wrogów. A potem? Potem znajdujemy kolejne “znajdźki” (upgrades) i rozwijamy swoje zdolności. Tak zwiększając swoją moc wędrujemy po opuszczonych kompleksach walcząc z wrogami - żołnierzami jak i różnymi zmutowanymi stworami. Wrogowie w miarę postępu gry stają się coraz szybsi, potężniejsi i lepiej uzbrojeni. Więc nie raz przyjdzie nam zginąć…
DEFCON - Everybody Dies
DEFCON - Everybody Dies to ciekawa propozycja dla zwolenników spokojnych (jeśli chodzi o rozgrywkę) gier RTS, którym niestraszne jest główkowanie, oraz uśmiercanie ludzi… milionami.
Zawiodą się jednak wszyscy ci, którzy oczekują czerwonej posoki, wylewającej się z ekranu. w DEFCON - Everybody dies zarządzamy siłami zbrojnymi a dokładniej bronią jądrową. Przygotowujemy się na atak i przygotowujemy odpowiedź na atak, który nastąpi. A pracy przed odpaleniem rakiet jest dużo i nie jest ona prosta. Trzeba rozmieścić odpowiednio swoje siły, w sposób przemyślany rozmieścić ochronę i radary. Przygotować i rozlokować ruchome wyrzutnie. A z etapu na etap jest coraz trudniej.
A jak już polecą rakiety to… trzeba zacisnąć zęby i czekać na wynik starcia… Patrząc jak wszyscy umierają…
Gra DEFCON powstała w Introversion Software - twórcach takich uznanych i innowacyjnych gier jak Uplink, Darwinia, Multidarwinia
Strony związane z grą DEFCON Everybody Dies:
- Introversion Software - http://www.introversion.co.uk/ - strona twórców tej gry
- SteamPowered - http://steampowered.com/ - sklep gdzie można zakupić DEFCON w wersji elektronicznej (do pobrania na komputer)
- Polskie Centrum DEFCON - http://www.defcon.org.pl/ - polskojęzyczna strona poświęcona tej grze
Doom 3
Informacje od wydawcy:
Doom 3 to jeden wielki pokaz najnowszej technologii komputerowej, możliwej do wykorzystania we współczesnych grach - znalazły się tu wszelkie dostępne techniki, pozwalające uzyskać niesamowite efekty przy możliwie jak najmniejszych wymaganiach sprzętowych. Ludzie z iD Software zrobili wszystko, aby Doom 3 nadawał się do normalnego grania - a nie tylko świetnie wyglądał! Transform & Lightning, bump mapping, wysokiej jakości tekstury, dynamiczne oświetlenie, naturalne mapowanie - to wszystko tutaj jest!
Klimat gry, poza samą grafiką, zabawą światłem i cieniem, tworzony będzie przez niesamowity dźwięk 5.1. Twórcy gry zrezygnowali całkowicie z muzycznego soundtracku - będziemy słyszeć wyłącznie odgłosy otoczenia oraz niepokojące dźwięki dochodzące z oddali.
Cała gra ma być w każdym najmniejszym szczególe interaktywna. Oznacza to, że każdy obiekt oraz każda postać (włączając w to gracza) podlega pełnym prawom fizyki, ma ciężar, przyspieszenie itd. Przedmioty można przesuwać, niszczyć, rzucać… Ściany można burzyć… Co gorsza, mogą to robić również przeciwnicy! Napotkane terminale komputerowe będzie można uruchomić i użyć według ich przeznaczenia - do otwierania drzwi, uruchamiania urządzeń itp. Wszystko to pod dwoma warunkami - musisz umieć to zrobić, i co najważniejsze, mieć na to czas! Często współpracować będziesz również z innymi ludźmi - tym razem nie zawsze będziesz walczyć samotnie.
W grze znajdzie się również tryb multiplayer do którego mapy tworzy zespół Splash Damage - autorzy Return to Castle Wolfenstein: Enemy Territory.
Max Payne 2 - The Fall of Max Payne
Max Payne 2 - The Fall of Max Payne - to niewątpliwie gra akcji, szybka, dynamiczna, ukierunkowana na rozrywkę typu “bij, zabij, zastrzel, wysadź wszystkich i wszystko co się rusza”. Na dodatek fabuła w tej grze istnieje i do tego jest po prostu rewelacyjna. Taki scenariusz plus odrobina akcji sprawia, że czujemy się jak w interaktywnym filmie.
Z tą interaktywnością to nie należy jednak przesadzać, bo wpływ na fabułę jest uwarunkowany liniowością rozgrywki. Jest co prawda alternatywne zakończenie dla tych, którzy przejdą grę na trudniejszym poziomie, niż ‘Detective’ - jednakże to dobrodziejstwo dostępne jest dla tych, którzy skończą grę przynajmniej dwa razy. A przez rzeczoną liniowość rozgrywki granie może nie być zbyt zachęcające.
Natomiast jeśli chodzi o interakcję ze “światem przedstawionym” w grze, to tutaj można więcej. Jest mnóstwo przedmiotów, które można poprzestawiać - przesunąć, rozbić, spalić, “wybuchnąć”. A strzelając zostawia się różne ślady to tu to tam. Ślady po kulach of kors. A’propos strzelania - ilość sypiących się i dzwoniących łusek jest imponująca a stłumiony odgłos ostatniej blaszki spadającej na marmurową posadzkę, gdy nasi wrogowie leżą porozkładani po kątach - rewelacyjne.
Silent Hill 3
Na początku muszę napisać, że rozpocząłem przygodę z Silent Hill od części trzeciej, niejako przez przypadek - dzięki przecenie w Empiku o ponad 100 złotych mogłem (bez kozery ;) ) zakupić wersję na płycie DVD. A skoro mogłem sobie na to pozwolić, to zakupiłem. Był piątek, piątek wieczór. Instalacja nie trwała długo. A potem… potem rozpoczął sie horror…
Można powiedzieć, że SH3 to w dużej części interaktywny film. Nie będzie przesady w tym stwierdzeniu, ponieważ scenek oglądanych w trakcie zabawy jest sporo, a niektóre są długie. Mnie to akurat pasowało - wiele rzeczy się wyjaśnia w trakcie scenek, budowany jest nastój, stwarzany klimat dla rozgrywki. A sama fabuła jest bardzo mocną stroną tej gry. Życzyłbym sobie, aby część filmów miała tak dopracowaną warstwe fabularną.
Painkiller
Królem minionych wakacji wśród gier został, TADAM!, Painkiller. Gra w stylu bij-zabij wszystko co się na ekranie rusza, a w nagrode przejdziesz do następnego poziomu, gdzie będziesz musiał bić-zabić jeszcze więcej wszystkiego co się rusza. I tak do końca rozgrywki - totalna rozwałka.
Fabuła. Fabuła w grze jest naciągana :) lub jak niektórzy uważają - brak jej. Ja osobiście mógłbym się obyc bez intra, które mówi nam dlaczego akurat to my mamy walczyć z wszystkim co złe. Fabuła jest liniowa, tu i ówdzie poprzerywana wstawkami filmowymi, które nijak mi nie pasują do całości. Ale niech będzie, widać tak musi być. To niech jest.
Skoro fabuła nie jest wciągająca to co jest? Wykonanie, mości Państwo, wykonanie. Gra jest (uwaga slang) super rewela extra hiper grywalna. Nie ma momentu, żeby się człowiek nudził, błądząc gdzieś, gdzie nie ma wrogów. Liniowość gry jest klasyczna, więc eliminujemy wrogów tak jakby ich ktoś spuszczał z taśmy produkcyjnej. A jest kogo eliminować, oj jest. Całe watachy nieumarłych, różnych przebierańców biegają, strzelają, siekają, biją z bliska i z daleka. Kompletna mieszanka wszystkiego złego, co sie pod lufę nawinie.
Głupki z kosmosu
Gra Głupki z Kosmosu (Stupid Invaders) należy do kategorii przygodówek platformówek 3D. Jest po polskiemu (+), cena nad wyraz przystępna - 4 płyty CD za 49,00 PLN (Empik) lub 44,90 PLN (MediaMarkt) w pięknym kolorowym pudelku (+).
Przygoda ta przesiąknieta jest czarnym humorem i humorem abstrakcyjnym, jakiego nie powstydziłby się Latający Cyrk Monty Pythona.
Naklejka na grze pokazuje, ze gra jest dozwolona od lat 15.
Cala akcja jest klikana - pomagamy nieszczęsnym kosmitom wydostać sie z Ziemi - przymusowego miejsca postoju. A nie jest to łatwe… (znaczy gra nie jest trudna, ale o tym za chwile…). Co jakiś czas kierujemy kolejnym z kilku kosmitów, pomagając mu w wielkiej misji uratowania pozostałych, z tarapatów w które co chwilę wapdają. Ciągle też płatny łowca kosmitów depcze nam po pietach…